'Tanıdığım en güzel insanlar, yenilgiyi , acıyı, mücadeleyi ve kaybı yaşamış olan ve dipler den çıkış yolunu bulmuş insanlardır. Bu kişiler yaşama karşı geliştirdikleri kendine has takdir, direniş , duyarlılık ve anlayışla; şefkat, nezaket, bilgelik ve derin sevgiden kaynaklanan bir ilgi ve sorumlulukla doludurlar. Güzel insanlar öylece ortaya çıkmazlar; onlar oluşurlar.' Gönül kardeşliği ve beraberliğin olduğu bu dünya varken herkes kendi menfaatlerinden bahsediyor.Halbuki öbür dünyaya bir kefenden başka bir götürmüyor.olan olmayan yardım etse sorun çözülüyor ,herkes hakkına razı olsa ne polise ne jandarmaya ne hakim ne savcıya gerek olur.Güzel bir dünya umuduyla..hüzün olduğu Fuzuli der ki:” Söz,gönül hazinesinin mücevheridir;insanın kişilik ve sıfatlarının gerçekleri yansıtan aynadır.” * Söz ölü bir şey,gereksiz yere havaya savrulan bir avuç toprak değildir . Gözünüze kaçan,ağzınıza burnunuza dolan rahatsız edici sözlerle kuru kalabalık ağızlar gayya kuyusu gibi. Söz değersiz bir kolyeye benziyor. Çok süslü ama değersizliği içini sızlatıyor. Mevlana sözün yayadan çıkmış bir ok olduğunu söyler bize. Geriye alınamaz bu ok kalpleri yaralıyorsa ne gerek var söze! sayğılarımla ..