(Günseli çıtlacıolu öğretmenizin ibretlik yazısını aktarıyorum.) Bergama'da öğretmenlik yaptığım yıllarda 11sınıfların birinde sabah ilk saat matematik dersine giriyordum.Bir öğrencim her ders bilerek geç kalıp belliki benm sabrımı deniyordu istiyorduki derse kabul edilmesindışarıda boş vakit öldürsün.Her kapıyı çalışda ben tahta başında dersi anlatmaya çoktan başlamış olduğum halde elimle geç otur işareti yaparak bozuntuya vermiyordum.Ders çıkışlarında onunla bahçede sohbet ediyor onu anlamaya çalışıyordum.Günler günleri kovalıyor sınıfta ona gösterdiğim anlayışdan dolayı çatlak sesler çıkmaya başlamıştı.Bir sabah yine geç geldi içeri aldım bu kez durum farklıydı bir tarafdan ders anlatıyor bir tarafdan onu takip ediyordum.Gözleri boş bakıyordu oldukça durgundu zil çaldı sınıf boşaldı hemen arkasından bahçeye koşdum Onu yakaladım çok uzun süre müdür beyden izinsiz fırça yemeği göze alarak derse girmedim.Detaylar bende kalsın sözümün arasında bir ara onun ne yapacağından habersiz ,annen seni ne kadar seviyor ve üzülüyor sen olmasan o sensiz yaşayamaz dedim . Onuda yanıma aldım tekrar derse girdik .Ertesi gün annesi hıçkırıklarla ağlayarak öğretmenler odası kapısında beni bekliyordu.Meğerse o gün intihara karar vermiş öğle arasında 8 katlı boş yarım kalmış apartmanın tepesine çıkmış tam kendisini atacak iken benim söylediğim sözler aklına gelmiş ve gidip ağlayarak annesinin boynuna sarılıp içindekileri dökmüş.Annesine "tam kendimi atacaktımki senin gözlerin ve hocamın sözleri aklıma geldi sanki birden uyandım" demiş Anne ağlıyor beni öpüyor hemde verin o elinizi ayağınızı öpeyim oğlumu kurtardınız diyordu Sevgi bir kere daha kazanmıştı.Öğrencimin adını saklı tuttum o şimdi koca bir adam oldu Bergamaya gittiğimde tesadüf yolda karşılaştımBirbirimize sarıldık Bu güzel hayatı bana siz verdiniz dedi Sakın sakın o günleri unut gitsin keyfine bak dedim.Bunun gibi daha onlarca kıymetli anılar. .Bunu neden yazdığıma gelince kanalın birinde densizce yazın 3ay tatili olan cümlesiyle başlayan öğretmenlik mesleğini onurunu zedeleyen bir soru cevap üzerine yazdım.Siz nerden bileceksinizki öğretmenler bu yurdun en büyük sorumluluğunu üstlerine aldığı halde bundan gocunmadan sınıfta gülen gözleri görünce bütün sıkıntılarını unutup gecenin geç saatlerine kadar yazılı okuduklarını en kısa sürede en iyi nasıl dersi anlatıp öğretirim hesabı yaptıklarını ceplerinde sayılı paraları olduğu halde kendileri yerken boğazlarından geçmeyip ekmeklerini bölüştüklerini siz nerden bileceksinizki akşam yorgunluktan tebeşir tozundan fazla yüksek sesle konuşmaktan bağırmaktan sürekli boğazlarının ağrıdığını ve yutkunamadıklarını siz nerden bileceksinizki sizinle konuşamadıkları herşeyi bizimle konuşduklarını biz aileyiz anneyiz babayız psikoloğuz mimarız heykeltıraşız dünyanın enkıymetli canını yontarız şaheser ortaya çıkarırız .Siz hala bizim tatilimizde oyalanın vakit geçirin. Yurdumun her köşesinde dağında taşında En kıymetli mücevherler daima bizim yanımızda olacaktır. Saygıyla Toplu iğne köşe yazarı Yaşar Polat.